Zazwyczaj jestem człowiekiem, który planuje wszystko z wyprzedzeniem. Wakacje pół roku wcześniej, weekendowe wyjazdy przynajmniej miesiąc, a nawet zakupy spożywcze robię według rozpisanego na kartce jadłospisu. Moja dziewczyna, Ola, mówi, że jestem nudny, ale ja na to, że jestem po prostu odpowiedzialny. No bo jak inaczej ogarnąć życie, żeby niczego nie zabrakło?
No i nadeszły walentynki. Cały luty szykowałem się do tego, żeby zrobić Oli niespodziankę. Zarezerwowałem pokój w pensjonacie w Karpaczu, kupiliśmy już nawet bilet wstępu do aquaparku. Wszystko grało, aż do przedostatniego tygodnia, kiedy dostałem mejla z pensjonatu, że niestety mają problem z rezerwacją i muszą nam zwrócić pieniądze. Jakiś burdel z księgowością, podobno podwójna rezerwacja. Zostałem z walentynkami w dupie, bo na nowy, dobry nocleg w tym terminie było już za późno.
Siedziałem wtedy w biurze, wkurwiony na cały świat, i przeglądałem telefon, żeby jakoś ochłonąć. Wszedłem na jakąś grupę na Fejsie, gdzie ludzie polecają tanie noclegi last minute. Ktoś wrzucił post, że zamiast tracić czas na szukanie, to lepiej zagrać i wygrać na wyjazd. Śmieszne, pomyślałem, ale w komentarzach ludzie pisali o różnych stronach. Jedna nazwa przewijała się szczególnie często. Ktoś wspomniał o kasyno vavada i pisał, że ma całkiem spoko promocje dla nowych.
No to ja, z nudów i złości, postanowiłem sprawdzić. Wszedłem na stronę, rozejrzałem się. Wyglądała całkiem przyzwoicie, nowocześnie, bez tych tandetnych animacji z lat 90. Potem zrobiłem to, co zawsze – wbiłem w wyszukiwarkę pytanie: czy vavada jest legalna w polsce. Przeczytałem kilka opinii, jakieś forum, artykuł. Wniosek? Działa na licencji, ludzie wygrywają, wypłacają, nikt nie płacze, że oszukali. No dobra, pomyślałem, zarejestruję się, może chociaż zabiję czas do końca pracy.
Proces rejestracji zajął mi może trzy minuty. Potwierdzenie maila, wpisanie danych i już. Od razu dostałem taki miły gest powitalny, który pozwalał pograć bez ryzyka. Pomyślałem wtedy: “No dobra, kasyno vavada, pokaż, co potrafisz”. Włączyłem pierwszą lepszą grę, taką z egipską tematyką, bo lubię historię. Stawiałem niskie kwoty, żeby nie zbankrutować po kwadransie. Kręcę, kręcę, małe wygrane, małe przegrane, konto ani nie rośnie, ani nie maleje.
Po godzinie takiego klepania, postanowiłem zmienić strategię. Wybrałem grę z wyższym RTP, taką, co podobno ma lepsze statystyki. I wiecie co? Poskutkowało. Gdzieś około setnego spina, ekran nagle eksplodował feerią barw. Włączyły się darmowe spiny, potem kolejne, a do tego doszedł mnożnik. Siedziałem w biurze, udając, że pracuję, a tak naprawdę patrzyłem jak licznik wygranych skacze w górę. 50 zł, 150 zł, 400 zł, 700 zł. Zerwałem się z krzesła, ale zaraz usiadłem, bo kolega z biurka obok spojrzał dziwnie. Kiedy emocje opadły, na koncie z bonusu zrobiło się 950 złotych.
W tym momencie zrobiłem najważniejszą rzecz w całej tej historii. Zamiast rzucać się na kolejne gry, wyłączyłem grę, odczekałem chwilę, napiłem się kawy. Potem wszedłem w ustawienia konta i zleciłem wypłatę całej kwoty. Wszystkiego, co wygrałem. Zero zostawiania na potem. Proces wypłaty zajął może dobę.
Następnego dnia, w piątek rano, dostałem powiadomienie z banku. Pieniądze wpłynęły. Siedziałem w biurze i uśmiechałem się jak głupi. W przerwie od razu zacząłem szukać nowego noclegu na walentynki. Znalazłem super ofertę w willi z widokiem na góry, z jacuzzi na tarasie. Kosztowało 800 złotych za dwa dni. Idealnie. Zarezerwowałem od razu, zapłaciłem kartą.
Kiedy Ola dowiedziała się o zmianie planów, najpierw się zmartwiła, że nie jedziemy do Karpacza. Ale jak jej pokazałem zdjęcia willi, to aż klasnęła w dłonie. “Skąd cię na to stać?” – zapytała. Odpowiedziałem, że dostałem premię uznaniową za projekt, który prowadziłem. No bo jak jej miałem wytłumaczyć, że kasyno vavada i jeden wieczór przed ekranem komputera uratowały nasze walentynki?
Pojechaliśmy w ten weekend. Willa była obłędna, jacuzzi działało, widok na Śnieżkę zapierał dech w piersiach. Siedzieliśmy wieczorem na tarasie, popijaliśmy wino i patrzyliśmy w gwiazdy. Ola powiedziała wtedy: “Wiesz, to chyba było lepsze niż ten pensjonat w Karpaczu”. A ja pomyślałem sobie, że gdyby nie pech z rezerwacją, głupia mina w pracy i przypadkowe kliknięcie, to byśmy tu nie byli.
Do dzisiaj, jak wracam myślami do tamtego lutowego wieczoru, to uśmiecham się pod nosem. Bo czasem los daje ci kopa w dupę po to, żebyś poszedł w innym kierunku. Ja dostałem kopa, poszedłem w kierunku internetu i wylądowałem w willi z jacuzzi. I choć nie zamierzam teraz regularnie grać, to wiem, że czasem warto zaryzykować. Ale najważniejsze to zachować zimną krew i wiedzieć, kiedy powiedzieć “dość”. Ja powiedziałem w idealnym momencie. I do dzisiaj, jak patrzę na zdjęcia z tamtego weekendu, to wiem, że to była najlepsza “premia” w moim życiu.
